In deze aflevering gaan we dieper in op een belangrijk onderdeel van de werking van Sprockler, iets wat we meaning mapping noemen. Laten we dus helemaal bij het begin beginnen. Wat bedoel je met ‘meaning mapping’?
‘Meaning mapping’ is wat er gebeurt wanneer iemand een verhaal deelt en dat vervolgens zelf interpreteert. Die zelfinterpretatie staat centraal in de werking van Sprockler. We gebruiken gestructureerde vragen om die interpretaties vast te leggen, en wanneer veel mensen dat doen, kunnen we patronen in kaart brengen in de manier waarop betekenis wordt gecreëerd binnen een hele groep.

Dus mensen vertellen niet alleen een verhaal, ze vertellen je ook wat het voor hen betekent?
Klopt. In het meeste onderzoek wordt betekenis toegekend door iemand buiten het verhaal, vaak een beoordelaar of analist. Maar bij Sprockler is de verteller de eerste interpreter. Nadat ze hun verhaal hebben verteld, beantwoorden ze een paar zorgvuldig opgestelde vragen om uit te drukken hoe zij begrijpen wat er is gebeurd.

Wat voor soort vragen?
We gebruiken hulpmiddelen zoals bipolen, dat zijn schuifbalken tussen twee ideeën, en tripolen, dat zijn driehoeken met drie dimensies. Een persoon kan bijvoorbeeld zijn of haar verhaal op een bipool plaatsen tussen „individuele actie“ en „collectieve actie“. Bij een tripool kan iemand worden gevraagd zijn of haar verhaal te plaatsen tussen drie drijvende krachten achter verandering, zoals „instellingen“, „gemeenschapsleden“ en „externe financiers“.

En wat gebeurt er dan?
Naarmate meer mensen reageren, vormen hun antwoorden een visuele kaart en komen er patronen naar voren. Misschien worden verhalen waarbij externe financiers betrokken zijn vaak gezien als individuele actie. Misschien clusteren door de gemeenschap geleide verhalen zich rond collectief handelen. Je kunt clusters, hiaten of uitschieters herkennen en elk punt op die driehoek is gekoppeld aan een echt verhaal dat iemand heeft verteld.

Dat is een heel ander soort data.
Dat klopt. En het respecteert de complexiteit. De verhalen worden niet teruggebracht tot één thema. Ze worden geïnterpreteerd door de mensen die ze hebben meegemaakt, en die interpretaties worden gegevens. Hierdoor kunnen we op grote schaal luisteren zonder de ervaringen te vereenvoudigen.

Bedankt. Dit opent echt een nieuwe benadering om de ervaringen van mensen te begrijpen, en hoe we daarvan leren.
Zeker.